การเจริญเติบโตของ เด็กปฐมวัย ในประชาคมอาเซียน

อัตราส่วนของการพึ่งพิงของผู้เยาว์ (youth dependency ratio) เป็นสัดส่วนระหว่างจำนวนผู้เยาว์อายุ 0 – 14 ปี ต่อจำนวนประชากรในวัยทำงานอายุ 15 – 64 ปี ประชากรทั่วโลกมีอัตราส่วนการพึ่งพิงของผู้เยาว์ที่ร้อยละ 39.7 ส่วนประชากรในประชาคมอาเซียนมีอัตราส่วนการพึ่งพิงของผู้เยาว์ที่ร้อยละ 38.45 ในอาเซียน สปป.ลาว มีอัตราการพึ่งพิงของผู้เยาว์สูงกว่าประเทศอื่น รองลงมาได้แก่ กัมพูชา ฟิลิปปินส์ อินโดนีเซีย เมียนมา ประเทศที่มีภาระในการดูแลผู้เยาว์จะต้องเตรียมการด้านอาหาร บริการสาธารณสุข การศึกษาและบริการอื่นเพื่อสร้างเสริมศักยภาพของผู้เยาว์เพื่อเป็นกำลังสำคัญในการพัฒนาเศรษฐกิจในอนาคต ผู้เยาว์ที่ไม่ได้รับการดูแลที่เหมาะสมจะเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่ไม่มีคุณภาพ กลายเป็นปัญหาสังคม เช่น มีร่างกายอ่อนแอ ความสามารถในการทำงานต่ำนำไปสู่ปัญหาทางเศรษฐกิจคือมีรายได้ต่อหัวอยู่ในระดับต่ำ เป็นวงจรหรือวัฏจักรที่ก่อความเสื่อมโทรมลงไปเรื่อย ๆ จนอาจลุกลามเป็นปัญหาของภูมิภาคจนต้องดำเนินนโยบายแทรกแซงเพื่อให้หลุดพ้นจากวงจรนี้ ซึ่งต้องใช้งบประมาณสูงกว่าการแก้ปัญหาที่ต้นเหตุคือให้การดูแลผู้เยาว์ในสังคมตั้งแต่แรกเกิด
เด็กประถม
เกณฑ์ที่ใช้ในการประเมินภาวะการเจริญเติบโตต่ำกว่ามาตรฐานของ เด็กปฐมวัย ใช้เกณฑ์น้ำหนักที่น้อยกว่าค่าน้ำหนักมาตรฐานตามอายุ เด็กที่จัดว่ามีการเจริญเติบโตต่ำกว่าเกณฑ์ ได้แก่ เด็กอายุ 1 ปี มีน้ำหนักต่ำกว่าค่าน้ำหนักมาตรฐาน 2 กิโลกรัม เด็กวัย 2 – 3 ปี มีน้ำหนักต่ำกว่าค่าน้ำหนักมาตรฐาน 3 กิโลกรัม และเด็กวัย 4 – 5 ปี มีน้ำหนักต่ำกว่าค่าน้ำหนักมาตรฐาน 4 กิโลกรัม การสำรวจเด็กวัย 0 – 5 ปี จาก 138 ประเทศ ขององค์การสหประชาชาติระหว่างปี ค.ศ. 2000 – 2013 พบว่า เด็กที่มีน้ำหนักต่ำกว่าเกณฑ์น้ำหนักมาตรฐานมีสัดส่วนร้อยละ 1.6 ของเด็กทั้งหมดในวัยนี้ ส่วนการสำรวจเด็กปฐมวัยอายุ 0 – 5 ปี ของประชาคมอาเซียนพบว่า กัมพูชา สปป.ลาว เมียนมา และฟิลิปปินส์ มีสัดส่วนเด็กที่มีน้ำหนักต่ำกว่าเกณฑ์น้ำหนักมาตรฐานสูงกว่าร้อยละ 20
ประเทศ สำรวจปี เด็กที่มีน้ำหนักต่ำกว่าเกณฑ์มาตรฐาน (ร้อยละ)
 กัมพูชา  2011  29
 สปป.ลาว  2012  26.50
 เมียนมา  2012  22.6
 ฟิลิปปินส์  2011  20.2
 อินโดนีเซีย  2013  19.90
 ไทย  2012  9.20
 มาเลเซีย  2006  12.90
 เวียดนาม  2011  12
 สิงคโปร์  2000 3.30
บรูไนฯ  – ไม่มีข้อมูล

หนึ่งในปัญหาของผู้เยาว์ที่ต้องได้รับการดูแลคือ สภาวะการเจริญเติบโตของ เด็กปฐมวัย ซึ่งเป็นรากฐานสำคัญของการมีสุขภาพดีตลอดชีวิต โดยเฉพาะในช่วงการเจริญเติบโตตั้งแต่ในครรภ์มารดาจนถึงวัยรุ่น เนื่องจากเป็นช่วงการเจริญเติบโตทั้งทางสมองและร่างกาย หากเด็กในวัยนี้ขาดอาหารจะทำให้การเจริญเติบโตต่ำกว่าเกณฑ์ เด็กตัวเล็ก ผอม เตี้ย ซึ่งเป็นการแสดงออกทางด้านร่างกายและมีผลต่อการพัฒนาสมอง ทำให้สติปัญญาต่ำ เรียนรู้ช้า ไม่สนใจสิ่งแวดล้อม เมื่อเป็นผู้ใหญ่ประสิทธิภาพการทำงานจะต่ำส่งผลต่อการพัฒนาประเทศโดยรวม

รายงานโภชนาการโลก 2015 ของ 193 ประเทศทั่วโลกระบุว่า 1 ใน 3 ประชากรโลกเผชิญกับภาวะทุพโภชนาการ (malnutrition) ซึ่งเป็นภาวะจากการรับประทานอาหารไม่สมดุลกัน โดยอาจได้รับสารอาหารบางอย่างไม่เพียงพอเกินไป หรือผิดสัดส่วน ทำให้เกิดความผิดปกติทางโภชนาการจากการที่ได้รับสารอาหารขาดหรือเกินไป ร้อยละ 45 ของประเทศทั่วโลกประสบภาวะทุพโภชนาการซ้ำซ้อน ทั้งโรคขาดสารอาหาร และโรคโภชนาการเกิน เด็กที่อายุต่ำกว่า 5 ปี จำนวน 42 ล้านคนทั่วโลก มีปัญหาผอม และพบว่าเด็กอายุต่ำกว่า 5 ปี จำนวน 161 ล้านคน ประสบปัญหาแคระแกร็น อีกทั้งพบว่าในเด็กอายุต่ำกว่า 3 ขวบ ร้อยละ 45 เสียชีวิตด้วยโรคที่เกี่ยวเนื่องจากภาวะทุพโภชนาการ

 

ขอบคุณข้อมูลบางส่วนจาก  สำนักการประชาสัมพันธ์ต่างประเทศ  กรมประชาสัมพันธ์
 ภาพประกอบจาก  freepik.com